Looking back at Failing Forward

Storify the talk

Op het jaarlijkse congres van Failing Forward heb ik voor het eerst mijn eigen ‘kwetsbare’ verhaal verteld. Werken en leven in een wereld waarbij je als artiest en publiek figuur voortdurend op de grens van succes en falen balanceert is een invalshoek die in de ondernemerswereld niet zo gekend is. Falen betekent in het ondernemen vooral ‘failliet’ gaan, te weinig verdienen, opzij gezet worden. Bij artiesten zit het anders in elkaar. Mijn verhaal ging over hoe acteurs met falen omgaan zowel publiekelijk als in hun werk. Daarbij had ik het ook over hoe de blik van de ander (publiek, pers) bepaalt of je succes hebt of faalt.  Over die ‘blik’ wil ik in deze blogpost even verder doorgaan. Hoe wordt de blik van mensen gevormd wanneer ze naar je Keynote luisteren?

Na en tijdens mijn keynote pikten Twitteraars volgende dingen op:

Cijfers doen het altijd goed in Twitterland, maar het feit dat je als acteur meer te maken krijgt met falen dan met slagen, bleek toch weinig geweten.

Een succes draagt ook een falen in zich. Je kan niet in alles succesvol zijn, dat weten we al wel. Maar mijn insteek was dat de blik van de ànder vaak bepaalt of je succesvol bent of hebt gefaald. Neem je hun opvatting over dan vind je jezelf een succes (en dan word je misschien ervaren als arrogant) of voel je jezelf een mislukkeling (en als publiek en pers dàt gevoel ook maar ruikt, ben je een vogel voor de kat)

Je kan op twee manieren omgaan met falen: ofwel neem je het gewicht op je schouders en voel je je slecht. Ofwel zoek je in je falen naar verborgen opportuniteiten. In het eerste geval immobiliseert het je en raak je verlamd, in het andere ligt de ondernemer verborgen. Zoek die groeimindset en falen is niet langer falen.

Ridicuul

In mijn keynote had ik het over het feit dat de tragedie in het theater het mechanisme wil blootleggen van de mens die verlies ondergaat. Door dit ‘proces van verliezen’ te tonen leren we wat verlies is, hoe het verwerkt wordt. Tragedie wil nooit de betrokkene ridiculiseren. Maar verlies of mislukken wordt in de realiteit wel geridiculiseerd door die ‘ander’.  Een verlies van welke aard ook dat wordt geridiculiseerd veranderd in falen. Terwijl ik dit mechanisme op Failing Forward enkel kon uitleggen, zag ik een dag later op Instagram het levend bewijs ervan. Iemand die via Instagram een commentaar geeft op iets wat hij niet gezien, gehoord heeft maar wel interpreteert.

Na het getwitter volgen de artikels

Net zoals ik nu doe, gingen deelnemers in het publiek achteraf achter hun computer zitten om er hun gedachten en mening over het congres te laten vloeien. Geen 140 tekens deze keer, maar een weergave van wat zij er aan overhielden. Dit zijn er enkele:

En tot slot..

Wou ik iedereen bedanken voor de vele tweets & retweets en Pitslamp voor de foto’s. Het was fijn om de commentaren te kunnen volgen. Stel je voor dat het publiek dat tijdens een theatervoorstelling zou doen…

Boek ianka als spreker

11 + 1 =